Pas vendimit të Gjykatës Kushtetuese për shfuqizimin e 12 ligjeve të Qeverisë Kurti, një gjë është kristal e qartë:
sistemi i vjetër po dridhet, sepse koha e paprekshmërisë po merr fund.
Kryeministri Albin Kurti e ka thënë hapur dhe pa ekuivok:
Konfiskimi i pasurisë së pajustifikueshme fillon këtë vit, dhe s’ka kush që e ndalë.
Kjo nuk është deklaratë për kamera.
Është paralajmërim për ata që u pasuruan mbi kurrizin e shtetit, mbi varfërinë e popullit dhe mbi gjakun e sakrificës.
Presidentja Vjosa R. Osmani ka qenë po aq e qartë:
Bashkëpunim i plotë me qeverinë deri në shkapjen përfundimtare të krimit të organizuar dhe korrupsionit nga institucionet shtetërore.
Kjo do të thotë fund i mbrojtjeve politike.
Fund i pazareve.
Fund i drejtësisë selektive.
Vettingu nuk është opsion.
Është domosdoshmëri shtetërore.
Për vite me radhë:
• hajdutët u quajtën “elitë”
• krimi u quajt “stabilitet”
• vjedhja u quajt “menaxhim”
Sot kjo gjuhë po shembet.
Kush ka frikë nga vettingu, ka diçka për të fshehur.
Kush e sulmon vettingun, po mbron korrupsionin.
Kush e relativizon drejtësinë, po punon kundër shtetit.
Kosova nuk u çlirua që të qeveriset nga pasuria e vjedhur.
Nuk u ndërtua që të mbahet peng nga dosje të mbyllura.
Nuk u sakrifikua që ligji të ndalet te emrat e fuqishëm.
Ky vit shënon vijën ndarëse:
mes shtetit dhe kapjes së shtetit
mes drejtësisë dhe pandëshkueshmërisë
mes së kaluarës së korruptuar dhe së ardhmes së pastër
Këtë herë nuk ka amnisti morale.
Nuk ka justifikime politike.
Nuk ka kthim prapa.
Vettingu po vjen.
Dhe bashkë me të, po vjen ora e llogarisë.
Shteti po e rimerr veten.
Drejtësia po e kërkon fjalën e fundit.