Thaçi, Mustafa, Haradinaj — tri epoka pushteti; sot partitë e tyre në opozitë. Haaaaaaa!
Nga Sak Muji
Aiiii breeee!
Kosova paska hyrë në një zanat të çuditshëm politik:
kur je në pushtet, thua “ruajeni shtetin!”
Kur del në opozitë, thua:
“Po kur po bie ky pushtet, breeee?!”
Haaaaaaa!
E prandaj duhet t’i ndajmë dy gjëra: satirën nga fakti.
Historikisht, Kosova është qeverisur nga epoka politike të lidhura me Hashim Thaçin, pastaj Isa Mustafën, pastaj Ramush Haradinajn. Thaçi ishte kryeministër deri në dhjetor 2014; atë detyrë ia dorëzoi Isa Mustafës, i cili qeverisi deri më 2017; më pas erdhi qeveria e Ramush Haradinajt.
Sot fotografia është tjetër.
Në zgjedhjet e 7 qershorit 2026:
LVV – 47.13%, 53 deputetë.
PDK – 19.44%, 22 deputetë.
LDK – 16.69%, 18 deputetë.
AAK – 6.74%, 7 deputetë.
Pra, o popull, nuk mund të themi seriozisht:
“U zhdukën!”
Jo breeee!
Janë aty.
Vetëm se dera e Kryeministrisë momentalisht hapet nga ana tjetër. 
Më 13 shtator 2026, qeveria e katërt e Albin Kurtit mori 62 vota në Kuvend. PDK, LDK dhe AAK nuk morën pjesë në votimin e qeverisë, ndërsa mbështetjen vendimtare shumicës ia dhanë edhe deputetë të komuniteteve joshumicë.
Dhe këtu fillon humori:
53 deputetë të LVV-së — e opozita rri përjashta duke matur derën, dritaren, oxhakun dhe mos ka mbetur ndonjë vrimë kah hyhet në qeveri!
Haaaaaaa!
PO KUSH PO DON ME E RRËZU KURTIN?
Në demokraci, opozita ka të drejtë të kërkojë largimin ose zëvendësimin e një qeverie. Kjo vetvetiu nuk është antishtetërore. PDK, LDK dhe AAK janë sot opozitë parlamentare dhe kritikojnë qeverisjen e Kurtit; gjatë fushatës së 2026-s opozita u fokusua ndër të tjera te stili i qeverisjes, marrëdhëniet ndërkombëtare dhe çështjet ekonomike e institucionale.
Tash kemi edhe një thirrje tjetër.
Për 1 nëntor 2026 është paralajmëruar një protestë në Prishtinë me kërkesë për dorëheqjen e Kurtit. Personi i identifikuar si organizator është Durim Aliu, i cili e ka paraqitur si nismë qytetare dhe paqësore, duke përmendur pagat, çmimet, energjinë dhe perspektivën e të rinjve. Në burimet që kontrollova nuk del provë se protesta është urdhëruar nga ndonjë parti, nga Vuçiqi, Radoiçiqi apo BIA.
Pra:
kritikoje protestën sa të duash;
pyete kush e financon;
pyete kush qëndron prapa saj;
por provën duhet me e sjellë para akuzës.
Se përndryshe bëhemi vetë “Sputnik” duke luftuar “Sputnikun”.
E KU MBETËN TRI ISH-PUSHTETET?
Haaaaaaa, këtu vjen thumbi!
Epoka e Thaçit qeverisi gjatë.
Epoka e Mustafës qeverisi.
Epoka e Haradinajt qeverisi.
Sot partitë që lidhen me ato epoka janë jashtë ekzekutivit.
E populli ua ka dhënë votat që ua ka dhënë — as më shumë, as më pak.
Prandaj satirikisht mund t’u thuhet:
“O burra, dikur e kishit çelësin e Kryeministrisë; tash po i bini ziles!”
PDK-ja me 22 deputetë:
— “A po hapet dera?”
LDK-ja me 18:
— “Prit se ndoshta çelësi është nën tepih!”
AAK-ja me 7:
— “Breeee, a ka naj dritare?”
Haaaaaaa!
Por numrat na ndalojnë të themi se “nuk kanë mbetur as opozitë”.
Përkundrazi, janë opozita kryesore parlamentare.
Problemi i tyre politik është tjetër: asnjëra veçmas nuk i është afruar LVV-së në votë. Në qershor 2026 LVV mori 47.13%; PDK 19.44%; LDK 16.69%; AAK 6.74%.
Dhe këtu satira ther më mirë se shpifja:
Nuk i hëngri Kurti votat me lugë.
Votuesi shkoi te kutia dhe i ndau vetë.
“HASHIMI, MUSTAFA, RAMUSHI” — PO SOT KUSH JANË?
Edhe këtu duhet drejtësi me fakte.
Hashim Thaçi nuk është sot kryetar i PDK-së; ai u largua nga drejtimi i partisë kur u zgjodh president në vitin 2016.
Isa Mustafa nuk është më kryetar i LDK-së; ai e drejtoi partinë deri në vitin 2021.
Pra kur themi “tri ish-pushtetet e Hashimit, Mustafës dhe Ramushit”, po flasim për epoka politike, jo sikur të tre sot po ulen në një dhomë e po shtypin butonin “RRËZO KURTIN”. Për një pretendim të tillë do të duhej provë.
Haaaaaaa!
Sepse ndryshe na del:
Hashimi në një epokë, Mustafa në një tjetër, Ramushi në një tjetër — e Facebook-u i fut të tre në të njëjtin Mercedes duke shkuar me rrëzu qeverinë!
PO PSE OPOZITA E DO PUSHTETIN?
Breeee, kjo pyetje është edhe më komike.
Sepse opozita ekziston pikërisht për ta sfiduar pushtetin dhe për të kërkuar ta zëvendësojë në zgjedhje ose përmes mekanizmave kushtetues.
As PDK-së, as LDK-së, as AAK-së nuk i duhet leja e Kurtit për të dashur qeverinë.
Por as Kurtit nuk i duhet leja e tyre për të qeverisur përderisa e ka shumicën parlamentare.
Kaq është demokracia.
Jo:
“Unë jam patriot, prandaj duhet të jem kryeministër.”
Jo:
“Ti më kritikon, prandaj je me Serbinë.”
Jo:
“Ai proteston, prandaj është agjent.”
Dëshmia, breeee!
DËSHMIA!
DHE KËTU ËSHTË THUMBI QË DJEG
Tri partitë e vjetra shqiptare bashkë — PDK, LDK dhe AAK — kishin 47 deputetë pas zgjedhjeve të qershorit.
LVV vetëm kishte 53.
Pra satira mund të thotë:
“Tre ish-oborre bashkë, e prapë një oborr i ri ua kaloi!”
Haaaaaaa!
Por politika serioze duhet të pyesë:
Çfarë ofrojnë PDK, LDK e AAK ndryshe?
Çfarë ka bërë mirë apo keq qeveria Kurti?
A janë çmimet problem?
A janë pagat?
A janë marrëdhëniet me aleatët?
A është sundimi i ligjit?
A është veriu?
A është ekonomia?
Këtu duhet të bëhet beteja.
Me program.
Me dokument.
Me votë.
Jo me bomba imagjinare.
Jo me “agjentë” imagjinarë.
Jo me Serbinë si erëz që hidhet në çdo gjellë politike.
EPILOGU
Aiiii breeee, pra kush po don me e rrëzu Kurtin?
Opozita dëshiron ta zëvendësojë politikisht.
Një organizator qytetar ka thirrur protestë për dorëheqjen e tij.
Qeveria Kurti ndërkohë ka 62 vota mbi të cilat u formua.
Këto janë faktet e sotme.
E sa për ish-pushtetet:
nuk kanë mbetur pa elektorat, breeee — por kanë mbetur pa çelësin e qeverisë.
Dhe këtu është krejt tragjikomedia:
Dikur hynin pa trokitur.
Sot trokasin.
E populli rri te dera me votën në dorë dhe thotë:
“Haaaaaaa, pritni zgjedhjet — se çelësin e mbaj unë!”
Sak Muji