Ah e shkreta

0
170
Me duart që i dridheshin nga mosha
i mbante dy këpucë fare të vogla
e loti i shkonte nëpër rrudha
si fëmija kur ecë nëpër kaçuba

Djali im , kur ishe i vogël
hapi yt ishte sa një gogël
e të mbante nëna ty përdore
ishe i ëmbël si një akullore

Tash u rrite bir e s'je në votër
kohë nuk ke e hapin e ke kodër
shpesh për ty lexoj nëpër gazeta
nuk ma shuajnë mallin, ah e shkreta

Hava Kurti Krasniqi